Zomaar een dag op Lentevreugd

31 juli, Lentevreugd, Wassenaar

Verslag en observaties van Sanne Kaasjager.

Na een vakantie in het buitenland ’s even gecheckt hoe ‘ons landje’ erbij ligt. Nou, heel mooi dus. Veel groentinten, kleurige groei en bloei overal, en flink wat (okay, nogal groene…) bessen in de struiken. Het Jacobskruiskruid verwelkt zelfs alweer en de Akkerdistel is hard bezig om zijn paarse bloemen om te zetten in grijze pluis. Goeie tondel, dus ik er heb stiekem wat van geplukt. Vertel het niet door aan de boswachter of andere IVN-ers, want dan zijn de rapen gaar. Het vogelspotten leverde niet heel veel bijzonders op, zoals jullie hieronder kunnen lezen. Heel divers is het terrein niet, denk ik soms. Maar misschien ben ik inmiddels gewoon wat verwend door al die mooie plekken die ik gezien heb in Nederland en daarbuiten. Al met al blijft het toch een prachtige, vertrouwde set planten en dieren. Mijn observaties van vandaag (een impressie met foto’s daaronder):

  • Vogelwikke, aan het begin van het pad.
  • Slangenkruid, vooral in het eerste deel van Lentevreugd, in het gebied richting de duinen.
  • Overal duizendblad, groot en klein.
  • De ‘paardenbloem’ die ik veel zag is volgens mij muizenoor.
  • Watermunt hier en daar. Verwarde het later met aarmunt, dat ik heel veel zag in het westelijke en noordelijke deel.
  • Ogentroost, als je goed kijkt, want zo groot is het niet.
  • In het (tweede, verder afgelegen) elzenbos zag ik een paar verdwaalde Dagkoekoeksbloemen.
  • De grond is bezaaid met klaver: rode klaver, gewone klaver, rolklaver.
  • De pitrus, bij het laarzenpad richting het water, gaat steady, zoals in bijna elk seizoen.
  • De braamstruiken staan in bloei. Mooie bloem. Kruisbloemig, heb ik inmiddels geleerd.
  • Kattenstaarten (tenminste, dat denk ik) all over the place.
  • Een enorme witte ‘voetbalzwam’ (zelf verzonnen) aan het begin van het pad, grasveldje meteen links. Echt minstens zo groot als een handbal.
  • Veel soorten distels, akkerdistel noemde ik al. Een prachtige enkeling gezien ergens, moet ik nog determineren.
  • Een soort wit-roze skinhead-bloem met vier scherpe, groene kelkbladeren uit zijn kraag.
  • Het harige wilgenroosje vind ik op de een of andere manier een mooie en fascinerende plant. Een bloem met een knalkleur, die ook nog eens een vernuftig en elegant voortplantingssysteem heeft ingebouwd. Doet het erg goed, dankzij de klimaatverandering nu zelfs ook in Noord-Europa, en zie je vooral opduiken op nattige bodem. Een op zichzelf niet heel veelbetekend wantsje heeft zelfs ergens in de evolutie besloten om op geen enkele andere plant te leven (in de plantenwereld heet dat niet monogaam, maar monofaag, las ik).
  • De nogal rare stengelvruchten (die wel heel normaal zijn in de teunisbloemfamilie) springen open als ze rijp zijn, waarbij alleen een soort wit weefsel voorkomt dat de schillen nog verder uit elkaar kronkelen. Kortom, niet alleen mooi, maar ook een plant met een verhaal.
  • Heel veel spreeuwen. Honderden zou ik zelfs durven zeggen. Als ik maar enigszins in de buurt kom zwermen ze in grote zwarte walmen naar een andere plek. Echt zingen kunnen ze niet.
  • De putters hebben een lief fluitje. Gezellig haast. Zou graag bij de familie aanschuiven als ik op een takje kon zitten. Anderen hebben ze eerder ook vaak gespot. Voor mij de tweede keer dat ik ze zie en hoor. Volgens mij heeft deze club hier zijn habitat gevonden.
  • Roodborsttapuit, met z’n witte kraag, heb ik nog nooit van zo dichtbij gezien. Had ‘m vol in mijn vizier, prachtig beest(je).
  • Keepjes gezien, van struik tot struik. Bangig, maar toch ook best nieuwsgierig lijkt het.
  • Weinig bijzondere watervogels gezien, meerkoet, knobbelzwaam, fuut.
  • Kraaien. Een paar. En nog zo wat.
  • Een roofvogel vliegt voorbij, krijg ‘m niet stabiel in de kijker, net iets te snel ver weg. De meeste voorkomende roofvogels kon ik al snel van mijn lijstje schrappen, het was geen buizerd en geen valkje. Redelijk klein, slanke staart, klapt die soms uit als een waaier bij scherpe bochtjes of remmen. Dacht eerst aan een sperwer, maar hij vloog niet op die typische manier (vleugelslagen-glijden-vleugelslagen). Misschien dan toch een havik? Hij landde op een tak van de dode boom bij de verzamelplaats voor de grote grazers voor het elzenbos. Waar we eerder spechten in zagen kruipen. Hmm, geen duidelijke conclusie, jammer.

Nou, hier hou ik het maar even bij. Ik ga zeker nog een keer langs voordat de herfst intreedt. Maar de tijd vliegt. Kennelijk.IMG_1788

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: