Begrazingsbeheer

Ekogrön is de beheerder van de grote grazers op Lentevreugd. Begonnen in 1995 als een kleinschalig natuuronderhouds- en gespecialiseerd natuurbegrazingsbedrijf, inmiddels uitgegroeid tot een top10 bedrijf met naam in Noord en Zuid-Holland. Werkzaam voor o.a. Natuurmonumenten, Staatsbosbeheer, Landschap Noord-Holland en diverse gemeenten.

Op Lentevreugd lopen Schotse Hooglanders en Koniks rond. Zonder deze grote grazers (en het maaibeleid) zou Lentevreugd een woestenij zijn geworden. Ongeveer 2 jaar nadat Staatsbosbeheer het terrein van Lentevreugd in beheer kreeg en de grond met machines geaccidenteerd had, kwamen de eerste Schotse Hooglanders. Destijds was het nog een kleine kudde van 10-15 runderen. Inmiddels is de kudde uitgegroeid tot ongeveer 40-50, afhankelijk van de tijd van het jaar. De kudde wordt zo natuurlijk mogelijk gehouden (oud – jong, stieren – vrouwtjes). Dat betekent ook dat de kudde in principe geen medicijnen toegediend krijgt, en zoveel mogelijk op eigen kracht moet herstellen van ziektes en problemen.
Er is bewust gekozen voor dit ras, omdat de Schotse Hooglander een rustig ras is. De bijtgrens bij deze runderen ligt erg laag. Zolang je de kudde niet doorkruist, zullen er ook geen problemen ontstaan.

Lentevreugd is een lastig gebied qua begrazing. In de zomer is er een enorme groei, van onder andere rietgras en brandnetel, die andere soorten snel verdringen. Het is daardoor moeilijk voor ‘specialistische’ planten om te groeien. In het najaar wordt er daarom ook gemaaid. Helaas moet dit maaisel afgevoerd worden, omdat er in het maaisel ook Jacobskruiskruid zit. Voor de grazers is dit een giftige plant, die ze normaal wel herkennen en dan laten staan, maar in het maaisel niet als zodanig herkend wordt. Door het afvoeren van het maaisel, is daarmee de wintervoorraad weg en zal er derhalve bijgevoerd moeten worden.

Ieder jaar komen er zo’n 10 tot 20 kalfjes bij. Helaas kan de groep niet groter worden dan 50 stuks, anders zouden er ziektes uitbreken onder de runderen. Dat betekent dat er afgeroomd zal moeten worden. Dit gebeurt door het herplaatsen van vrouwtjes elders, of het ruilen van mannetjes uit andere gebieden om te zorgen dat er vers bloed blijft. Mocht dat niet lukken, gaan de mannetjes die ongeveer 2 tot 3 jaar oud zijn, naar de slacht.

Op dit moment lopen er twaalf Koniks rond op Lentevreugd. Deze Koniks zijn in 2006 “geplaatst” om variatie in de begrazing aan te brengen. Een Hooglander eet ruw gras en een Koniks millimetert het gras. Soms eten ze ook wel dezelfde planten, maar dan ieder op een andere hoogte. Er zouden meer Koniks op Lentevreugd kunnen rondlopen, gezien de oppervlakte, maar dan zou zich waarschijnlijk ook hier de vraag aandienen of er moet worden bijgevoederd in de winter.

De Konik is een paardenras dat van oorsprong in Polen en Wit-Rusland in het wild of half-wild gehouden werd en dat klein van stuk en heel sober is. Het is een ras dat in principe ook afstand houdt van mensen. Ze lijken tam, maar het is niet de bedoeling dat ze aan mensen wennen. De paarden hebben geen verzorging nodig en kunnen het hele jaar buiten blijven. Vangen, halsteren of behoeven is bij deze paarden niet aan de orde, het zijn wilde dieren.

In de zomer van 2017 liep er op Lentevreugd één paard met “hoefbevangenheid”. Dit is een vervelende en pijnlijke ziekte voor de dieren. Er zijn veel oorzaken voor deze ziekte, vooral stress en (te) eiwitrijk gras. Een teveel aan eiwitrijk gras kan een stofwisselingsziekte veroorzaken bij paarden die hier gevoelig voor zijn. Het gevolg is een ontsteking in de hoef waardoor het hoefbeentje kantelt. Dit veroorzaakt pijnlijk en moeizaam lopen en kan er uiteindelijk in resulteren dat het dier helemaal stil blijft staan.

Omdat de Konik zich niet zomaar laat vangen – als je het wel probeert veroorzaakt dat stress en zelfs paniek – is besloten om het dier op eigen kracht de kans te geven te herstellen. Het dier werd goed gevolgd door de beheerder en de dierenartsen en liep na een paar weken weer met de kudde mee.

Zowel de Schotse Hooglander als de Konik is een rustig dier. Net als de andere grazers in natuurgebieden zijn ze bewust gekozen. In de afgelopen tien jaar zijn er maar tien “incidenten” geweest in alle natuurgebieden. Om dit aantal nog verder naar beneden te brengen, is het belangrijk dat de bezoekers van natuurgebieden zich houden aan bepaalde regels. Houd 25 meter afstand. Doorkruis geen kuddes. Voer en aai de dieren niet. Hoe aantrekkelijk het ook lijkt…

Advertenties

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: